شیوهای از انتساب است که صرفاً از نشانههای دیداری استفاده میکند تا خالق یک اثر هنری یا زمان و مکان اجرای آن اثر را تعیین کند. یک خبره با داشتن دانشی عمیق از دورهها و سبکهای خاص یک اثر هنری مجهول را بررسی میکند و از طریق قیاس ویژگیهای دیداری آن اثر با یکدیگر آثار شناختهشده برای خودش آن اثر را شناسایی میکند. نکته مهم دیگر توانایی است که در طول سالیان با مطالعه آثار اصل شکل میگیرد و به مدد این توانایی میتوان کیفیت یا مزیتهای زیبا شناختی نسبی به یک اثر خاص را تشخیص داد [1].
منابع: [1] کار، داوسن ویلیام وکینگ لئوناردویلیام، شیوههای نگرش به تابلوهای نقاشی، مترجم: حمید فرهمند بروجنی، اصفهان: گلدسته. 1384.
