رایج ترین مفهوم این اصطلاح، رنگی است با بست محلول در آب. البته معمولاً مراد از آن گونهای از نقاشی با آبرنگ زلال و نیم شفاف (متشکل از رنگدانههای منتشر در محلول صمغ عربی و آب) بر بومی سفید یا روشن است. برخلاف رنگ محلول در آب گواش که روشنه ها(highlights) را با رنگ سفید مات ایجاد میکنند در فن آبرنگ از طریق رقیق کردن رنگ با آب (به نحوی که رنگ بوم زیرین را بنمایاند) به این مهم می پردازند [1].
منابع: [1] کار، داوسن ویلیام وکینگ لئوناردویلیام، شیوه های نگرش به تابلوهای نقاشی، مترجم: حمید فرهمند بروجنی، اصفهان: گلدسته. 1384.
