استاد کماجعلی نجفی خرگردی در سال 1316 در روستای تاریخی خرگرد خواف دیده به جهان گشود. تحصیلاتش را تا مقطع ابتدایی ادامه داد و پس از آن همچون سایر روستاییان به کار کشاورزی و دامپروری مشغول شد. علاقه و اشتیاق وی به هنر معماری سنتی وی را به سمت این حرفه جلب کرد و موجبات همکاری وی و موجبات همکاری وی با سازمان میراث فرهنگی را در سال ۱۳۴۲ در طرح مرمت و بازپیرایی مدرسه غیاثیه خرگرد فراهم ساخت. استاد نجفی از همان آغاز در کنار استاد سید جلالالدین شمسی نژاد به آموختن فنون گچبری سنتی و گچکاری حرفهای همت نمود و سالها تحت نظر ایشان شاگردی کرد تا خود بدل به یکی از اساتید مسلم این رشته گردید. وی در سال ۱۳۴۵ ازدواج کرد و از این پیمان صاحب ۲ فرزند پسر و ۲ فرزند دختر شد. درطول قریب به ۳۰ سال کار گچبری، شاگردانی چند را آموزش و تعلیم داده است که از آن میان از پسر کوچکش حسین جعفری خرگردی، غلامرسول اقبال خرگردی و غلامرسول قادری یاد میکند. استاد نجفی خرگردی از سال ۱۳۴۳ تا ۱۳۷۶ که به بازنشستگی رسید نزدیک به ۳۳ سال از عمر خود را وقف مرمت و بازپیرایی تزیینات گچبری تعداد زیادی از بناهای تاریخی خراسان رضوی نمود [1].
منابع:
[1]. لباف خانیکی، رجبعلی و هادی تقی زاده. یادنامه معماران و معماری سنتی خراسان. موسسه تالیف ترجمه و نشر آثار هنری متن. 1396.
