نوعی رنگ حاوی موم است. برای خلق یک نقاشی انکائوستیک رنگدانه را با موم مذاب مثل موم زنبور مخلوط می‌کنند و آن را درحالی‌که هنوز داغ است به سطح تکیه‌گاه می‌افزایند و پس‌از خشک شدن کامل رنگ‌ها سطح نقاشی را به‌آرامی حرارت می دهند تا لایه‌های رنگ در یکدیگر وارد شوند. واژه ی انکائوستیک معمولاً یادآور چهره‌های مصری نقش بسته بر جعبه‌های مومی سده‌های دوم تا چهارم میلادی است. این‌ها را به چهره‌نگاری‌های فیوم می‌شناسند زیرا بیشتر آن‌ها ما را در بخش فیوم واقع در مصر علیا یافته‌اند. دوام قابل‌توجه بست انکائوستیک موجب شده که چهره‌های فیوم به طرزی شگفت‌انگیز سالم باقی بمانند و وضوحی تماشایی را به نمایش بگذارند. انکائوستیک یکبار دیگر در سده‌ی بیستم کار بردی محدود یافت. یعنی وقتی‌که برخی از هنرمندان مدعی شدند که موم رنگ می‌تواند لخته رنگ‌هایی ضخیم و سیار با سطحی مات و کدر برخلاف رنگ‌های روغنی ایجاد کند [1].