قلم پردازی عبارت است از بافت و رد قلم هایی که به وسیله قلم موی نقاش در تابلو دیده می شود. به دلیل اینکه قلم پردازی ذاتاً و به طور مستقیم نمایانگر میزان فشار و حرکت دست هنرمند در سطح نقاشی است، بنابراین یکی از خودمانی ترین پیوند هایی است که ما به عنوان بیننده با ذهن هنرمند در حال کار برقرار می کنیم. قلم پردازی هم به تناسب تنوع گونه‌های قلموهای نقاشی متنوع و متفاوت است. خاصیت ضربه قلم ها ایجاد می کند که از واژگان وسیعی فرعی دیگری نظیر پهن و سیال (گاهی هم واژه‌هایی نقاشانه یا نگار گرانه) یا سفت و کنترل شده استفاده شود. گاهی قلم پردازی‌ها بی درنگ دیده نمی شود برای مثال در اولین نقاشی های تمپرای تخم مرغی ایتالیایی صرفاً پس از بررسی دقیق و موشکافانه مشخص می شود که تصویر از الگوی هم پوشان قلم پردازی های ظریف تشکیل شده است. اصطلاح نقطه چین رنگ (پرداز) stippling به معنی فن کار برد پیاپی رنگ به کمک یک قلموی سفت، به صورت عمود بر تابلو است [1].