نقاشی متشکل از چهار لوح یا بیشتر، معمولاً محجر محراب، که اجزای آن، بههم لولا شده یا بهصورت قاب معماری در کنار هم چیده و محکم شدهاست. شکل عمومی این نقاشیها عبارت از یک تصویر اصلی در میان که چند لوح در طرفین آن قرار دارد و ردیفی از الواح منقوش افقی در بالا و پایین آن است. ردیف پایینی را predellaنقش پله محرابی میگویند که از الواح کوچکتری تشکیلشده است و معمولاً صحنههایی از داستان زندگی قدیسان (آنهایی که موضوع الواح میانی هستند) را دربرمیگیرد [1].
منابع: [1] کار، داوسن ویلیام وکینگ لئوناردویلیام، شیوه های نگرش به تابلوهای نقاشی، مترجم: حمید فرهمند بروجنی، اصفهان: گلدسته. 1384.
