تابلویی متشکل از سه لوح که معمولاً اجزایش به‌هم لولا شده‌است. در این شکل رایج‌ترین شکل است معمولاً لوح میانی پهنایی معادل دو برابر در لوح (یا بال) طرفین خود دارد، به‌نحوی که وقتی دوباره به داخل تا می‌شوند، قاب بسته و نقاشی حفظ می‌شود. در مواردی که قاب به‌صورت تاشو طراحی می‌شد که بیرون آن را هم تزیین می‌کردند. قاب سه لوحی هم مانند قاب دو لوحی شکلی رایج از یک شیء نیایشی هم شدنی بود اما از انواع بزرگ آن نیز برای محجر محراب استفاده می‌شد. یکی از صورت‌های متداول قاب‌های سه لوحی مشتمل بر تصویر حضرت مریم و کودک در میان و قدیسان حامی بخشنده در دو بال بود [1].