استاد فتح الله مقضی متولد 1303 خورشیدی اصفهان بود. پدرش مرحوم عبدالرزاق آهنگر بود، اما خانواده ی مادری اش عموماً به کاشی سازی اشتغال داشتند. استاد عبدالغفار مصدق کاشی تراش، دایی مادر وی بود که برادر بزرگ فتح الله، یعنی یدالله را آموزش و مورد تشویق قرار می داد و سپس یدالله، استاد سه برادر دیگر شد. و به این ترتیب استاد عباس، استاد علی و استاد فتح الله را در فنون کاشی کاری پرورش داد. استاد فتح الله در 20 سالگی قادر بود مستقلاً کار کرده و شاگردانی را ترتیب نماید. حسب سوابق موجود در پرونده ی استخدامی، فتح الله مقضی از سال 1350 به استخدام دفتر فنی سازمان ملی حفاظت آثار باستانی درآمده و در مرمت سردر مسجد شیخ لطف الله، مناره های مسجد امام و بدنه ی آن، گنبد مدرسه ی چهار باغ، مدرسه ی ملا عبدالله کتیبه ها و بلندی آستان مقدس حضرت معصومه (سلام الله علیها)، مقبره ی حضرت عبدالعظیم (علیه السلام)، گنبد بی بی شهربانو، مقبره ی شیخ صفی الدین اردبیلی، مساجد جامع کرمان، یزد، قزوین و بیش از همه در مسجد جامع عتیق اصفهان فعالیت داشته است. استاد فتح الله مقضی در سال 1379 پس از شش دهه خدمت به آثار و ابنیه ی تاریخی کشور، به رحمت ایزدی پیوست تا روح بزرگوارش به روان طیبه فرزند شهیدش عبدالحسین، که در جریان عملیات خیبر، و در سن 23 سالگی در دوران جنگ علیه عراق متجاوز، در منطقه ی کوشک به شهادت رسیده بود، ملحق گردد [1].