غلامرضا تائبی متولد 1327 در اصفهان و فارغ التحصیل رشته ی طراحی فرش از هنرستان هنرهای زیبای اصفهان است. وی در سال 1352 به استخدام دفتر فنی سازمان ملی حفاظت از آثار باستانی اصفهان درآمد و در مرمت بناهای تاریخی چهلستون، سردر قیصریه، مسجد جامع عباسی، هشت بهشت، مسجد شیخ لطف الله، امامزاده احمد، عالی قاپو، رکیب خانه و خانه های قدیمی مارتا پیترز، سوکیاس و داوید در جلفا و نیز خانه های امام جمعه و سمائیان شرکت داشته است.

غلامرضا تائبی ضمن خدمت در سازمان میراث فرهنگی موفق به ادامه ی تحصیل و اخذ مدرک کاردانی در رشته ی مرمت آثار از مرکز آموزش عالی سازمان متبوع شده است. وی در آثار و ابنیه ی سایر شهرهای کشور نیز از جمله مسجد جامع نطنز، امامزاده ابراهیم هرند، امامزاده هفده تن گلپایگان، موزه ی قم، مدرسه ی فیضیه ی قم، حرم حضرت معصومه (سلام الله علیها)، آستانه ی اراک، امامزاده ابراهیم گیلان، امامزاده چهار پادشاهان ماسوله، بقعه ی دوازده امام یزد، و خانه ی بروجردی های کاشان کار کرده و گاه به اتفاق همکاران و گاهی مستقلا در حفاظت و مرمت آثار فرهنگی سهیم بوده است. غلامرضا تائبی در سال 1383 بازنشسته شد، ولی مانند بسیاری از همکاران و هم قطاران خود، هنوز در راستای حفظ و حراست و مرمت آثار تاریخی با سازمان ها و نهادهای ذی ربط همکاری دارد [1].