استاد سید اسماعیل قدمگاهی در مردادماه سال ۱۳۲۷ هجری شمسی در بخش قدمگاه شهرستان نیشابور متولد شد. از نوجوانی دهه حرفه بنایی بکار مشغول شد و از هر استادی چیزی فرا گرفت تا در این رشت به جایگاهی رفیع دست یافت. از سال ۱۳۵۲ همکاریاش را با دفتر فنی اداره حفاظت آثار تاریخی خراسان آغاز کرد و بیشاز ۳۵ سال در این رشته به فعالیت هنری پرداخت و ابنیه تاریخی متعددی را مرمت و بازسازی نمود. در مردادماه سال ۱۳۴۷ ازدواج کرد و از این پیوند هماکنون دارای ۱ فرزند پسر و ۳ فرزند دختر است. استاد قدمگاهی به اقتضای فعالیت حرفهای خود با اداره اوقاف و شهرداری قدمگاه رضوی نیز همکاری نمودهاست. او پساز ۳۵ سال تلاش مستمر در صیانت از آثار تاریخی و ابنیه فرهنگی این مرز و بوم سرانجام در چهاردهم اردیبهشتماه سال ۱۳۹۳ دیده از جهان فرو بست و به خالق خویش پیوست، نشانه دستان هنرمند او بر اندام ابنیه تاریخی ذیل همچنان مانده است و او را در اذهان مردم هنردوست فرا یاد میآورد:
– مرمت و بازسازی بقعه قدمگاه رضوی در شهرستان نیشابور، شهر قدمگاه.
– مرمت و بازسازی کاروانسرای قدیمی قدمگاه رضوی در شهرستان نیشابور، شهر قدمگاه.
– مرمت و بازسازی آبانبار تاریخی قدمگاه رضوی در شهرستان نیشابور شهر قدمگاه.
– مرمت و بازسازی بنای آرامگاه حکیم عمر خیام نیشابوری در شهرستان نیشابور، شهر قدمگاه.
– مرمت و بازسازی بنای آرامگاه شیخ فریدالدین عطار نیشابوری در نیشابور.
– مرمت و بازپیرایی کاروانسرای عباسی در شهرستان نیشابور.
– مرمت و بازپیرایی بازار سرپوشیده و تاریخی شهرستان نیشابور.
– مرمت و بازسازی بنای مسجد جامع نیشابور در شهرستان نیشابور.
– بازسازی و ساخت منزل سنتی عیدیانی در شهر نیشابور.
– بازسازی و مرمت آبانبار بازار سرپوشیده و تاریخی شهر نیشابور.
– مرمت و بازپیرایی کاروانسرای شور یا آب در شهرستان فیروزه [1].
منابع:
[1]. لباف خانیکی، رجبعلی و هادی تقی زاده. یادنامه معماران و معماری سنتی خراسان. موسسه تالیف ترجمه و نشر آثار هنری متن. 1396.
