مایع شفاف، رقیق با رنگ کهربایی و دو قسمتی شامل رزین و سخت کننده که عبارت‌اند از: دی گلیسیدیل اتر بیس فنل آ و پلی اکسی پروپیلن دیآمین.

 (Di glycidyl ether of bis phenol A + Polyoxy propylene)

 موارد استفاده: چسب. در رتوش کردن نیز بکار می‌رود.

 خواص: به‌صورت جزئی قابل حل در آب است. رزین عمل نیامده قابل حل در استون است.

 قابلیت اشتعال: نقطه احتراق خودبه‌خودی در ظروف در باز، ۱۲۴ درجه سانتی‌گراد. چنانچه این ماده تا حد تجزیه گرم شود، بخارات فوق سمی تولید می‌کند.

 مواد آتش نشان: کف، کربن دی‌اکسید.

 مواد ناسازگار: مواد اکسید کننده قوی.

 پاشیدگی ها و دورریزی: باید با پارچه یا حوله کاغذی پاشیدگی ها را پاک کرد و سپس برای تبخیر در اتاقک هواکش آزمایشگاه قرار داد، آنگاه پارچه یا حوله سوزانده شود.

 ذخیره‌سازی: در محل خنک نگه‌داری شود.

 نحوه استفاده: از دستکش نیتریل یا نئوپرن یا ویتان و عینک محافظ دوره دار استفاده می‌شود و کار در زیر اتاقک هواکش آزمایشگاه انجام پذیرد.

 آثار در معرض بودن

 پوست: ممکن است سوزش آور باشد، از تماس پوست با آن پرهیز شود.

 چشم‌ها: به‌شدت سوزش آور است. ممکن است باعث سوختگی گردد.

 ته‌نشست آمین‌های به‌کاررفته در سخت کننده عمل آماده رزین ممکن است سمی باشد. رزین کاملاً عمل آمده اندکی سمی است. از تنفس غبار آن خودداری شود. در تهیه رزین باید دقت کامل به عمل آورد.

 کمکهای اولیه

 پوست: کاملاً شسته شود.

 چشم‌ها: مکرراً با آب شسته شوند. مصدوم نیازمند مراقبت حرفه‌ای حرفه‌ای پزشکی است.[1]