رنگدانهای است که در طول زمان، بهویژه در اثر تابش نور، رنگ میبازد. رنگ باختگی فرآیندی شیمیایی است که در اثر قرارگیری در معرض نور آغاز میشود. رنگدانههایی که شباهتی به رنگینههای آلی دارند ، ممکن است پایدار بهنظر برسند، اما ماهیتی ناپایدار دارند. برای مثال در نقاشیهای طبیعت بیجان اروپای شمالی در سدهی هفدهم، نوعی رنگدانه ی زرد تند (موسوم به زرد لاکی) را با نوعی رنگدانه آبی ترکیب میکردند تا تأثیر دیداری برگهای سبز را القا کنند. این زرد بهمرور زمان رنگباخته و برگهای سبز به آبی گراییده اند [1].
منابع: [1] کار، داوسن ویلیام وکینگ لئوناردویلیام، شیوههای نگرش به تابلوهای نقاشی، مترجم: حمید فرهمند بروجنی، اصفهان: گلدسته. 1384.
