استاد رضا حدادی در نخستین روز ماه ۱۳۲۲ در شهر مقدس مشهد دیده به جهان گشود. اوضاع نامناسب اقتصادی مانع از رفتن وی به مدرسه یا مکتب شد. لذا از همان اوان نوجوانی به جستجوی کار برآمد و با توجه به علاقهای که به هنر معماری و حرفه بنایی داشت به آموختن فنون و ریزهکاریهای این حرفه، دست بنایان و معماران نیک شاگردی وی را پذیرفته بودند، روی آورد.
هنگامیکه دفتر فنی حفاظت آثار باستانی خراسان در مشهد افتتاح شد، ویک جوانی ۲۴ ساله بود و تازه خدمت سربازی را به اتمام رسانیده بود، به جانب این مجموعه گرایش یافت و در سال ۱۳۴۶ رسماً به استخدام این نهاد درآمد. استاد رضا حدادی در بدو همکاری با عنوان و در جایگاه استادکار آجرچینی به همکاری فراخوانده شد و این امر گویای تخصص و مهارت وی در همان نخستین روزهای همکاریاش با سازمان میراث فرهنگی بود.
مدت زمان زیادی به طول نینجامید تا استاد حدادی در زمینه مرمت و بازپیرایی بناهای تاریخی و در رشتههایی همچون دیوارچینی، طاق زنی، گچکاری، سنگفرش و آجرفرش نمودن، استحکامبخشی و پیریزی به درجه استادکاری ممتاز نوعی دست یافت و علاوهبر آنکه در بسیاری از کارگاههای مرمتی استان خراسان به سرپرستی کارگاه گمارده شد، در مرمت و بازپیرایی بناهای بیشماری نیز نقش عمدهای ایفا کرد و برخی از باشکوهترین ابنیه تاریخی این استان را از زوال و نابودی نجات بخشید.
استاد حدادی در یک بازه زمانی ۴ ساله ( ۱۳۵۳-۱۳۵۷) به شکلی فشرده لحاظ زمان پیوسته، در تعدادی از کارگاههای مرمتی استان خراسان حضور یافت و به مرمت و بازپیرایی بعضی از ابنیه تاریخی در مناطق مبادرت نمود. شماری از این کارگاهها به شرح زیر هستند:
-کارگاه مرمتی شهرستان قائن و همکاری در مرمت و بازپیرایی بنای تاریخی مسجد قائن واقع در شهرستان قائنات به مدت ۴ سال (۱۳۵۳-۱۳۵۷) به شکل نور پیوست.
-کارگاه مرمتی شهرستان تربتحیدریه و همکاری در مرمت و احیای بخشهای ترکیب شدهای از مجموعه تاریخی مزار قطبالدین حیدر واقع در مرکز شهر تربتحیدریه به مدت ۴ سال (۱۳۵۳-۱۳۵۷) بهطور پیوسته.
-کارگاه مرمتی شهرستان تربت جام و مشارکت در مرمت و بازپیرایی مجموعهی باشکوه مزار شیخ احمد جام واقع در شهر تربت جام و همچنین مشارکت در اجرای طرح مرمت و بازپیرایی بنای تاریخی مزار مولانا ابوبکر تایبادی واقع در شهرستان تایباد به مدت ۴ سال نو پیوست (۱۳۵۳-۱۳۵۷) .
-کارگاه مرمتی مسجد جامع سبزوار و مرمت و بازپیرایی آن ولو به شکل ناپیوسته از سال ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷.
– حضور مؤثر در کارگاه مرمتی شهرستان نیشابور و مشارکت در طرح اجرایی مرمت و بازپیرایی بناهای تاریخی قدمگاه رضوی واقع در شهر قدمگاه نیشابور و همچنین همکاری در مرمت و بازپیرایی بناهای تاریخی رباط شاهعباسی واقع در مرکز شهر نیشابور و سرانجام حضور مؤثر در اجرای طرح و مرمت بنای باشکوه بقعه امامزاده محروق طی سالهای ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ به شکل ناپیوسته
-حضور ثمربخش در کارگاه مرمتی شهرستان کاشمر و مرمت و بازپیرایی بناهای تاریخی و مذهبی باغ مزار طی سالهای ۱۳۵۰ سهتا ۱۳۵۷ بهطور ناپیوسته.
استاد رضا حدادی متأهل بود و حاصل آن تولد ۳ فرزند پسر و ۱ فرزند دختر است. وی بهعلت استعمال دخانیات و براثر فشار کارهای سنگین بنایی به نوعی بیماری و نارسایی قلبی مبتلا شد و سرانجام در سن چهلسالگی درحالیکه هنوز جوان و کارآمد بود بر اثر سکته قلبی درگذشت. مرگ استاد حدادی، معماری خراسان را از حضور یکی از با استعدادترین بنایان تجربی آن روزگار محروم ساخت و جای خالی وی سالها در ساختار سازمان میراث فرهنگی محسوس بود. [1]
منابع:
[1]. لباف خانیکی، رجبعلی و هادی تقی زاده. یادنامه معماران و معماری سنتی خراسان. موسسه تالیف ترجمه و نشر آثار هنری متن. 1396
