مادهای است که نقش سازه اصلی و زیر کار را در نقاشی ایفا میکند. تکیهگاه سنتی تخته یا کرباس است اما از تکیهگاههای نامتعارفی نظیر مس، شیشه و سنگ لوح هم استفاده کردهاند. تکیهگاه انتخابی نهتنها به دلیل ویژگیهای کاربردی بلکه به دلیل تفاوت مواد سازندهاش کیفیتهای ویژهای را در سطح نقاشی ایجاد میکند [1].
منابع:[1] کار، داوسن ویلیام وکینگ لئوناردویلیام، شیوه های نگرش به تابلوهای نقاشی، مترجم: حمید فرهمند بروجنی، اصفهان: گلدسته. 1384.
