امانالله ضیایی کلوخی در سال ۱۳۴۱ در شهرستان قوچان دیده به جهان گشود. تحصیلاتش را تا پایان مقطع ابتدایی ادامه داد و پساز آن در سن چهاردهسالگی در فروردینماه سال ۱۳۵۵ به استخدام سازمان میراث فرهنگی خراسان رضوی درآمد. وی در کنار اساتید ماهر و باتجربهای که شاغل در این نهاد بودند به فراگیری فنون معماری سنتی پرداخت و در زمینه بندکشی سنتی به استادی رسید. امانالله ضیایی متأهل و ۳ فرزند پسر و ۲ فرزند دختر دارد. او پساز ۳۶ سال فعالیت در زمینه مرمت و بازپیرایی بناهای تاریخی و فرهنگی استان خراسان رضوی، سرانجام در سال ۱۳۹۱ در سن ۵۰ سالگی به افتخار بازنشستگی نائل شد. وی در این مدت، شماری از بناهای تاریخی استان را مرمت و بازپیرایی نمود که از آن میان میتوان بناهای زیر را نام برد: –
-مشارکت در مرمت و بازپیرایی بنای تاریخی رباط شاهعباسی واقع در شهر نیشابور در سال ۱۳۵۵
-همکاری در مرمت و بازپیرایی بنای تاریخی باغ گلشن واقع در شهر طبس استان خراسان جنوبی در سال ۱۳۵۵
-مرمت و بازپیرایی بخشهای آسیبدیده در بنای تاریخی بقعه خواجه ربیع واقع در شهر مشهد به سال ۱۳۶۲
-مرمت و بازپیرایی بخشهای آسیبدیده در بناهای تاریخی شهر گناباد، بهطور ناپیوسته و در ۱ بازه زمانی یازدهساله، که از میان این ابنیه میتوان از بقعه امامزاده محمد عابد واقع در شهر کاخک و مسجد جامع گناباد نام برد. [1]
منابع:
[1]. لباف خانیکی، رجبعلی و هادی تقی زاده. یادنامه معماران و معماری سنتی خراسان. موسسه تالیف ترجمه و نشر آثار هنری متن. 1396
