ویژگی چیزی که مالکیتش را نمی توان واگذار کرد. در علـم حقـوق، اشیایی که به قلمرو همگانی تعلـق دارنـد، انتقال ناپذیرند؛ یعنی نمی توان آنها را بخشید، فروخـت یـا مبادلـه کـرد، البتـه امـوال و اشــــیـای مجموعه ها را می تـوان قرض داد یا در مـوره دیگری به امانت گذاشت. گاهـی قـانـون سـرای اصـل غیرقابل واگذار بودن استثنا قائـل می شود و می پذیرد کـه امـوال متعلق به قلمرو همگانی به افراد دولتی واگذار شـود؛ البتـه ایـن امـوال باید در قلمرو همگانی باقی بمانند. (در ایـن صـورت واگذاری انجام می شود، مگر اینکه مالک آن تغییر کند؛ آن وقت ممكـن اسـت قلمـرو نیز تغییـر پیـدا کـنـد)

بـا خـروج امـوال از قلمرو همگانی، با خارج شدن از مجموعـه، امـكان واگذاری آنها میسر می شود مجموعه های موزه های فرانسه واگذاری نشـدنی هستند، امـا تمـام يـا قسمتی از این مجموعه هـا مـمـكـن است به صورت رایگان بـه مـوزهای دیگر در فرانسه منتقل شود. در کشورهای زیادی که نظام حقوقی آن هـا برگرفته از قوانین رومی است، به ویژه اسپانیا، ایتالیا و بلژیک، اصـل غيرقابـل واگـذار بـودن براساس مصوبات قانونی اجـرا می شـود. ایـن اصـل در قوانین آنگلوساکسونها که از اصـل public trust یا سخنان مسئولان (در مرکز نظام اداری موزه های انگلیسی – آمریکایی) پیروی می کنند، وجـود نـدارد[1].