جز موم های حیوانی است. برای تهیه موم زنبور، شانههای عسل را در آب داغ حل میکنند سپس آن را میفشارند و با عوامل اکسنده ای مانند پرمنگنات پتاسیم یا دی کرومات پتاسیم رنگبری میکنند. در گذشته برای رنگبری، موم را در معرض آفتاب قرار میدادند. همیشه باید محصولات اکسایش را با دقت با شستن و صاف کردن جدا نمود.
– ترکیب
بخش عمده موم زنبور عسل از استرهای دراز زنجیر اسیدها و الکل (با ۲۱ تا ۳۶ اتم کربن) تشکیل شدهاست. چسبی بنام پروپولیس (چسب زنبور عسل) رنگدانه و مواد ناشناخته دیگری هم در آن وجود دارد.
– خواص
موم زنبور عسل ظاهراً در آب نامحلول است ولی برخلاف پارافین ها، بخار آب در آن نفوذ میکند. این موم در هیدروکربنهای آروماتیک و کلر دار و در الکل داغ حل میشود [1].
منابع: [1] ماسشلین کلاینر. لیلیان. خواص مواد برای هنرمندان چسبها و جلاهای طبیعی. مترجم: حمید فرهمند بروجنی. انتشارات گلدسته. 1378.
