Muséeologie de l'objet, de L'idée, de Point de vue, de Passage
Object, Idea, Viewpoint, Passage museology/ Museología del
objeto, de La Idea, del Punto de vista, de la Transición
فرانسوا مرس و آندره دوله
بینشی کلی در موزه شناسی که بر مبنای شی»، اندیشـه و … ایجـاد می شـود. به موجـب ايـن أصـل تحولات چشم گیری در موزه شناسی ایجـاد شـد. تا دهه ۱۹۶۰، در اسـاس بـا توجـه بـه مفهـوم شـی در مورد ها و مجموعه هـا) گسترش یافت. دونـان کامـرون، موزه شناسـی شـیء را در متنـی مشهور (یک نگرش: مـوزه به عنوان نظامی ارتباطی، ۱۹۶۸) در تقابـل يـا تفـکـری قرار می دهد که بیشتر بر اندیشه های ارتباطی و درنتیجـه بـر بازدید کننده متمرکـز اسـت؛ بـر ایـن اسـاس تفکـری جدید در زمینه موزه نگاری و مکان اشیای درون نمایشگاه شکل گرفت، ژان داوالون در سال ۱۹۹۲ متوجه شد که از دهه ۱۹۸۰، اصـول به نمایش گذاشتن نیـز آن قـدر زیرورو شـده کـه تصـاد مـیـان شـی، و اندیشه جایـش را بـه نـوع جدیدی از موزه شناسی به نام موزه شناسی نگرش محـور داده است. درواقع در همـان زمـان نمایشگاه – رساله» پدیدار شد و «نمایشگاه – نمایش» (exposition-spectacle) گسترش یافت؛ در پی شکل گیری ایـن نـوع از موزه شناسـی اسـت کـه طراحی و دکوراسیون به طور چشم گیری پیشرفت
می کند و با ادغام شیء، اندیشه و بازدید کننده، دیدگاه های متفاوتی هم درباره نمایشگاه و هم درباره موضوعاتی مطرح می شود که بازدید کننده به آن ها برمی خورد. به نظر می رسد که انقلاب موزه نگاری دهه ۱۹۸۰ که در تمامی دنیـا اثـر مهمی به جا گذاشت، جای خود را به دوران جدیدی سپرده است که می توان آن را موره شناسی گذرمحور نامید. در این موزه شناسی دیگر نمایش اشـا نقشی ندارد، بلکه معماری خاص موزه ها بر آن مسلط است؛ نوعی معماری که مسیر بازدید کننده (یا گردشگر) از ورودی موزه تا خروجی آن با گذر از فروشگاه ادغام می شود و جریانی روان پدید می آورد. بینش موره شناسی گذر محور در حکم نوعی ریسک است که با حذف تنها عنصر سازنده موزه، برای ادغام آن با اقتصاد گردشگری و شهرسازی، بیش از پیش می کوشد مورد های جدید را با این باورهـای نـازه منطبق کند[1].
