استاد محمد مصدق زاده، فرزند عبدالغفار مصدق کاشی تراش، و متولد 1302 در اصفهان است. وی کار خود را در مرمت بناهای تاریخی از 11 سالگی شروع کرده و تا 1319 خورشیدی، یعنی سال فوت پدر، همواره سمت شاگردی او را در تعمیرات کاشی کاری مسجد جامع عباسی بر عهده داشته، ادامه داده است. در این کار برادرش، حسین، نیز همراه او بود. استاد محمد در سال 1354 به سازمان ملی حفاظت از آثار باستانی پیوست. بخش عمده ی عمر کاری استاد محمد، صرف کاشی های مسجد امام شد و در فواصلی مانند سال های 26، 27، 33، 35، 59 در صحن و حرم حضرت معصومه (سلام الله علیها) در مدرسه ی فیضیه ی قم مشغول به کار بوده است. از دیگر یادگارهای استاد محمد مصدق، مرمت سردر مسجد جامع یزد با همکاری برادرش استاد حسین، مرمت دو منار امیر چخماق، سردر خانقاه نطنز و مناره های آن با پنجره ی معرق مشبک، مناره های مسجد امام، مسجد شیخ لطف الله، مسجد حکیم اصفهان، تکیه ی خاتون آبادی تخت فولاد، تکیه ی سید العراقین، امامزاده اسحق هرند، زیارتگاه ابیانه، مدرسه ی چهارباغ، را می توان برشمرد. استاد محمد سردر کاشی بیمارستان ایرانی ها در دبی را نیز در سال 1340 به همراه برادرش استاد حسین ساخته و نصب کرده است. وی همچنین، کاشی کاری آرامگاه پوپ را نیز برعهده داشته است. استاد محمد مصدق زاده در طراحی، ترسیم و خواندن کتیبه ها و نقوش آن نیز ید طولایی داشت. وی از همکاران مؤثر مرحوم دکتر هنرفر در خواندن و استخراج متون و کتیبه ها از بناهای تاریخی استان اصفهان بود.

استاد محمد مصدق زاده در رفتار و سلوک نیز از بسیاری قدما بهره برده و به آنها اقتدا کرده است. وی فردی کم گو و گزیده گو، خوشدل، خوشرو و با ایمان بود. مرگ استاد محمد مصدق زاده در 73 سالگی، به راستی ضایعه ی جبران ناپذیری را در جریان شناخت، حفظ و مرمت بناهای تاریخی اصفهان به وجود آورد. از مرحوم استاد محمد مصدق زاده 5 فرزند به جا مانده که یکی از آن ها در جریان عملیات «بیت المقدس» در جبهه ی نبرد علیه عراق، در هفده سالگی به درجه ی رفیع شهادت نائل آمد [1].