استاد محمدعلی غفاریان، سال ۱۳۲۱ هجری شمسی در شهر مشهد مقدس دیده به جهان گشود. بهسبب علاقهای که به کار بنایی و هنر معماری داشت، درس و مدرسه را ترک کرده و با دستمزد روزانه ۱۲ نیم قران به کار بنایی سرگرم شد. زمستانها در نانوایی برادرش کار میکرد و تابستان به کار بنایی میپرداخت. وی با راهنمایی استاد غلامحسین بینوا مشغول به این کاوش شد اما بدلیل سن کم نتوانست در آستان قدس مشغول بکار شود. ناگزیر به گنبد سبز رفت و نزد استاد صادقی شروع بکار کرد و تا نوزدهسالگی همراه استاد از شهری به شهر دیگر میرفت و برروی بناهای تاریخی سرگرم کار میشد در این مدت برروی آرامگاه شیخ فریدالدین عطار در نیشابور، شیخ ابوبکر تایبادی و چند بنای تاریخی دیگر در تایباد مشغول به فعالیت بود. بعد به مشهد بازگشت و از آنجا عازم تهران شد. چند صباحی را در تهران گذراند و دوباره راهی مشهد شد. وی پساز دوران سربازی دوباره کار بنایی را از سر گرفت. نخست به کاشمر رفت و مدتی برروی ابنیه آن شهر مشغول شد. سپس به مشهد آمده و دوباره در گنبد سبز بکار فراخوانده شد. مدتی را نیز در خواجه اباصلت گذراند تا اینکه در سال ۱۳۴۶ «دفتر حفاظت از آثار باستانی خراسان» تأسیس شد و ایشان به استخدام این مجموعه درآمد. پساز استخدام به مسجد شاه اعزام شد و مدتی را به کاشیکاری روی این بنا سپری کرد. در سال ۱۳۴۹ برای ادامه کار به گنبد سبز رفت و پساز مدتی به کرمان فرستاده شد تا در حمام گنجعلیخان بکار مشغول شود. وی در سال ۱۳۵۰ دوباره راهی شهر تایباد شد. کار برروی مسجد جامع گناباد را آغاز نمود. استاد غفاریان از اساتید نامی و ماهر هنر کاشیکاری در استان خراسان رضوی و کشور به شمار میآیند و آثار و ابنیه تاریخی متعددی را مرمت و بازسازی نمودهاند. وی در سال ۱۳۷۶ با توشهای پرارج به افتخار بازنشستگی نائل آمد [1].
منابع:
[1]. لباف خانیکی، رجبعلی و هادی تقی زاده. یادنامه معماران و معماری سنتی خراسان. موسسه تالیف ترجمه و نشر آثار هنری متن. 1396.
