کرومات باریم (BaCrO₄) است، رنگدانه‌های سبز-زرد که از ترکیب محلول‌های کرومات پتاسیم طبیعی و کلرید باریم بدست می‌آید. ترکیب حاصله فاقد شفافیت و قدرت پوشانندگی است. این ماده گاهی اوقات در زیر میکروسکوپ تقریباً بی‌رنگ، دارای  انکسار مضاعف و به‌صورت ورقه‌های لوزی شکل دیده می‌شود. در انواع دیگر آن، ذرات به‌قدری ریز هستند که ساختار بلوری و خواص ظاهری آن‌ها را نمی‌توان به‌خوبی مشاهده کرد. چرچ (Church) اعتقاد دارد، از میان همه رنگدانه‌هایی که تاکنون در نقاشی‌ها استفاده شده‌اند کرومات باریم از همه مقاوم‌تر است. ماده مذکور در آب نامحلول است ولی در اسید و قلیاهای رقیق حل می‌شود. در برابر نور مقاوم است اما حرارت زیاد آن را تجزیه می‌کند. ممکن است در معرض تابش نور (بدلیل تشکیل اکسید کروم) رنگ آن به سبز گرایش پیدا کند. گرچه واکوئلین (Vaquelin) کاشف فلز کروم (۱۷۹۷) نحوه ساخت این فلز را قبل‌از سال ۱۸۰۹ کشف کرد اما به‌نظر می‌رسد که گزارش و ثبت ماده مذکور به‌عنوان یک رنگ‌دانه به وسیلهج. د. اسمیت (J.D.Smith) (که محلول‌هایی از کرومات باریم و استرونسیم را مقایسه کرده بود) انجام‌شده است. کرومات‌های باریم و استرونسیم که خیلی به‌هم شبیه هستند غالباً با نام تجاری زرد لیمویی بفروش می‌رسند.[1]