جستجوی آثـار یـا نشـانه های مـادي انسان و محیطـش (مثـل اشــا، نمونه های طبیعی و بقایای ساختمان ها در زمیـن یـا دریـا هـدف از حفاری، روزآمد کـــردن نشانه ها، جمع آوری اسناد آن هـا و گاهی نمایان ساختن قسمتی از آنهاست. به این ترتیب حفاری باستان شناختی از شیوه های اصلی کسب در موزه های باستان شناسی و نیز تاریخ طبیعی (دیرینه شناسی) است. تا پایان قرن نوزدهـم موزه هـا اصلی تریـن نـهـاد اجرایی در زمینـه حفـاری و انبار فرآورده هـای حاصـل از آن بودنـد امـروز فعالیت های حفاری استقلال بیشتری دارد و بودجـه آن هـا را بـه طـور مستقیم و منظم دانشگاه ها یا سازمانهای دولتی تأمین می کننـد بـا ایـن حـال قـراردادن آثـار به دست آمده از حفاری در موزه هـا موضوع قراردادهایی اداری اسـت کـه بـه سپرده های موقتـی یـا واگذاری های قطعی منتهی می شود[1].
