از معماران و بنایانی که در دوره ی تیموریان می زیسته حسن بن شرف الدین است. شرف الدین در اوایل قرن نهم هجری در دهستان رودشت یا روی دشتین که جزء کوهپایه اصفهان است زاده شد. پس از آن که شاهزادگان تیموری تصمیم به مرمت خرابی های به وجود آمده توسط نیای خود، امیر تیمورگرفتند، استاد حسن نیز مأمور شد تا شبستان زیبا و منحصر به فرد بیت الشتاء را در مسجد جامع اصفهان بسازد. این شبستان که دارای ستون های قطور وکوتاه و طاق های خیمه ای شکل است با سنگ مرمر شفافی که در وسط هر چشمه طاق آن تعبیه شده ، نور طبیعی لازم را از کف مسجد کسب می کند.

شبستان بیت الشتاء در زمان حکومت سلطان محمد بن بایسنقر بن شاهرخ تیموری و به دستور(عماد بن مظفر ورزنه ای ساخته شد. به همین علت به بیت الشتاء عماد) نیز معروف است. در دو پشت بغل گچبری یکی از دو در این شبستان، کتیبه های به خط نستعلیق گچبری شده است که مرحوم رفیعی مهرآبادي عین عبارت آن را در کتاب خود(آثار ملی اصفهان) آورده است. آقای سرمدی نیز در معرفی حسن بن شرف الدین می نویسد: (بنا و معمار و سازنده ی بیت الشتاء عماد مسجد جامع اصفهان است که در دوره ی سلطان محمدبن بایسنقر بن شاهرخ تیموری به دستور عمادبن مظفر ورزنه ای ساخته شده و تاریخ 851 هجری قمری را داشته و رقم استاد به خط نستعلیق گچبری اینگونه بر آن شده است: عمل العبد الضعیف شیخ حسن بن شرف الدین بن حسین بناء رویدشتی. با توجه به نفاست و جلوه های معماری ویژه ای که در ساختمان شبستان (بیت الشتاء) عماد مسجد جامع به کار رفته، قطعا از حسن بن شرف الدین آثار دیگری نیز در اصفهان و یا سایر شهرهای ایران موجود است لیکن در منابع تاریخ معماری، اشاره ای بر آن نرفته است .