تعریف: جلبک ها موجودات گیاهی میکروسکوپی بدون ساقه و برگ اند که در فضاهای بیرون و درون به صورت رسوب های پودری یا چسبنده (با ضخامت از 10 تا چند میلی متر) دیده می شوند. جلبک ها از سبز، قرمز، قهوه ای یا پوشش سیاه محیطی دیده می شوند و عمدتاً هنگامی که بستر برای مدت طولانی مرطوب می ماند یافت می شوند بسته به شرایط محیطی و نوع بستر جلبک می تواند لایه ای سخت یا فیلمی نرم باشد. در یادمان ها جلبک ها متشکل از خوشه های تک سلولی یا چند سلولی بوده و هرگز ماکروارگانیسم تشکیل نمی دهند.
ارتباط با بستر: جلبک ها عموماً از فیلم های سطحی تشکیل شده اند ممکن است بتوان آن ها را در بستر (زیر پوسته ها یا ترک ها) یافت.
نباید اشتباه شود با: جلبک ها ممکن است با گلسنگ ها، قارچ ها و برخی اوقات با دوده یا رسوبات معدنی چرک کننده سطح سنگ (epilithic) اشتباه شوند اگر جلبک وجود داشته باشد خیس کردن و برس زدن سطح به خاطر حضور کلروفیل آن را سبز می کند.
ملاحظات دیگر: چندین گروه جلبک ممکن است روی سنگ و داخل آن بسته به شرایط محیطی و نوع سنگ رشد کنند جلبک سبز (برخی اوقات قرمز) همانند (trentepohlia) دو اتمی ها (معمولاً زرد تا قهوه ای)، و در موارد نادر جلبک قرمز ممکن است دیده شود. باکتری های سیانیدی (پیشتر معروف به جلبک سبز-آبی) غالباً ساکنین رایج سنگ هستند و می توانند باعث لکه های سیاه آبی یا حتی بنفش گردند. در برخی موارد سنگ می تواند به عنوان منبع غذایی عمل کند. گرچه تنها سطح سنگ میزبان رشد آنهاست [1].
منابع:
[1]. ورگس بلمین، ورونیک (سرویراستار) ،(1390). فرهنگ مصور الگوهای تخریب سنگ. نسخه فارسی– انگلیسی، مترجمان: وطنخواه، غلام رضا؛ رازانی، مهدی؛ تهران: انتشارات جهاد دانشگاهی.
