تعریف: چسباندن لایه ها یا قطعاتی از ملاط ها، اندودها (درونی و بیرونی) با تزریق یک ملاط آبکی و ریزدانه (دوغاب) در فضاهای کوچک، ترک ها و منافذ.
توضیح: برای جلوگیری از خطرات بالقوه به اثر، لازم است مقدار آب و دیگر حلال ها در دوغاب های تزریق شده و سازگاری آن ها با مواد اولیه و چسبندگی بین لایه های تحت درمان، کنترل شود.
← استحکام بخشی، ← دوغاب [1].
منابع:
[1]. Weyer, A., Roig Picazo, P., Pop, D., Cassar, J., Özköse, A., Vallet, J. M., & Srša, I. (2015). EwaGlos-European Illustrated Glossary of Conservation Terms for Wall , Paintings and Architectural Surfaces (Vol. 17). Michael Imhof Verlag. persian translation by Mehdi razani & Fateme Sehati, 2019 doi:10.5165/hawk-hhg/417.