تعریف: درزی شاخص، قابل مشاهده با چشم غیر مسلح ناشی از جدایی قسمتی از قسمت دیگر.

اصطلاحات معادل در واژه نامه­ های دیگر:

 ترک، درز، شیار، شکاف، چاک، شکافتگی

زیر مجموعه ها:

– شکستگی: ترکی که به طور کامل در قطعه سنگ امتداد می­ یابد.

– ترک ستاره­ ای: ترکی ستاره مانند، که امکان دارد ناشی از آسیب آهن زنگ زده یا ضربه مکانیکی باشد.

– ترک مویی: ترکی ریز با پهنای  1/0> میلی متر

– ترک شبکه ­ای: شبکه ­ای از ترک­ های ریز که به شبکه ترک نیز موسوم است. اصطلاح مشجر شدن سطحی برای سنگ مناسب نیست، زیرا این اصطلاح باید برای شرح گسترش شبکه ترک روی سفال لعاب­دار به کار برده شود.

– شکافتگی: شکاف برداشتن سنگ در طول صفحات سست، نظیر ریز ترک­ ها یا لایه­ های رسی/ سیلتی (لای) در مواردی که عناصر ساختاری به­ صورت عمودی جهت یافته­ اند. برای مثال یک ستون ممکن است به چندین قسمت در طول صفحات خوابیده تحت اثر بار سنگین شکاف بردارد.

نباید اشتباه شود با:

– لایه لایه شدن، که شامل جدا شدگی در طول صفحات خوابیده یا شیستی است نه الزاماً جهت یافته­ ی عمودی، در لایه لایه شدن اضافه بار مکانیکی قابل توجه نیست، تورق حالت گذار به شکاف است.

ملاحضات دیگر:

 ترک خوردگی ممکن است ناشی از هوازدگی، عیوب سنگ، مشکلات ایستایی­، زنگ زدن بست های فلزی، تجدید بندکشیِ سخت ملات باشد. لرزش­ های ناشی از زمین لرزه ­ها، آتش، انجماد همچنین ممکن است باعث ترک خوردگی شوند.

 ترک ها و شکستگی­ های برروی سطوح حجاری شده صخره ­ای معمولاً بعد از اصطلاحات علمیِ زمین شناسی نامیده شده­ اند. درز: اگر جابجایی در یک طرف نسبت به دیگری نباشد، گسل: اگر جابجایی وجود داشته باشد [1].