اصطلاحی است ایتالیایی به مفهوم “از زیر به رو” است که برای ثبت نگاره‌های ژرف نمایی شده بکار می‌رود تا شرحی باشد برای کوته نمایی شدید پیکره‌ها و اجسامی که به‌نظر می‌رسد در آسمان بالای سر بیننده حضور دارند. در اولین نمونه مهم این فن، یعنی سقف نقاشی شده به وسیله آندرئا مانتنیا Andrea Mantegna  درکمرا پیکته (mantua, palazzo ducale)به‌نظر می‌رسد که پیکره‌ها از داخل یک ایوان وارد اتاق شده‌اند. در بیشتر سخت نگاره‌های باروک از این فن برای معلق نمایی پیکرها در آسمان استفاده ‌شده است [1].