کیفیت طبیعی: بهصورت آزیدهای فلزی یا هیدروئیک اسید است.
موارد استفاده: در آزمایش موضعی برای دریافت مقدار تقلیل سولفور (مثلاً در تیرگی سطح نقره) یا سولفید ها و همچنین بهعنوان یک حفاظت کننده در روش منجمد-خشک کردن نمونههای تاکسیدرمی پیشنهاد شدهاست. در نمونههای موزه تاریخ طبیعی ممکن است بهطور طبیعی وجود داشته باشد.
خواص: سدیم آزید (NaN3) و آزوییک اسید (NH3) قابلحل در آب هستند؛ اما بقیه اشکال آن محلول نیستند. کلیه آزید ها بی ثبات و انفجاری هستند.
قابلیت اشتعال: قابل انفجار است.
مواد ناسازگار: با مس، قلع، آمونیوم، نیتریک اسید، بنزوئیک کلرید واکنش انفجاری دارد.
نحوه استفاده
از تراکم املاح در لولههای راهآب و یا در داخل اتاقک هواکش آزمایشگاه و بر روی سطح فلزات بهخصوص مس ممانعت شود. هرگز از آلومینیوم و یا ظروف دیگری که با فشار پر شدهاند استفاده نشود. برای پاک کردن، سطوح خشک چنین فلزاتی با ۱۰ درصد سدیم هیدروکسید به مدت ۱۶ ساعت پوشانده شوند.
آثار در معرض بودن: زهراگین است و سم آن از راههای مختلف وارد بدن میشود.[1]
منابع:
[1]. کلایدزدیل.آماندا.مواد شیمیایی مورد استفاده در مرمت.مترجم: مریم باباشاهی.شرکت تیلور و فرانسیس.1379.
