سندروس از درختان کاج خانواده کوپرساسیا بومی شمال آفریقا (تتراکلینیز آرتیکولاتا)، کرانههای مدیترانه (ژونیپروس کومیونیس، ژ.فونیسا، ژ. تریفرا)، استرالیا ( کالیتریس کوادریوالویس، سی کالوملاریس) و درختان سرو و سرو کوهی بدست میآید. رزین بهصورت قطرههای کوچک و شفافی از تنهی درخت ترشح میشود. با ایجاد شکافهایی در تنه درخت جریان رزین بیشتر میشود. مادهای که با این روش به دست میآید بهصورت قطرهای کشیده، براق و زرد کمرنگ است. از تکههای رزین حاصل از قطرههای چکیده در پای درخت، سندروس نامرغوب بدست میآید. این سندروس ناخالص و رنگ آن تیرهتر است.
· ترکیب
فقدان اسیدهای آبتادینیک را در این ماده باید در نظر داشت. از میان اسیدهای پیمارادین، پساز گذشت سالیان اسید سندر کوپیماریک بیشاز بقیه برجای میماند.
· خواص
این رزین هم عیوب کلوفون را دارد ولی تمایلش به تیره شدن کمتر است. معمولاً برای جلوگیری از سفیدک زدن آن را با تربانتین ونیزی ترکیب میکنند. این ماده نیز جزء دی ترپنها میباشد. فیلمهای حاصل از سندروس، سخت و براق اند. در گذشته از این ماده بهعنوان روکش محافظ برای فلزات استفاده میشد [1].
منابع: [1] ماسشلین کلاینر. لیلیان. خواص مواد برای هنرمندان چسبها و جلاهای طبیعی. مترجم: حمید فرهمند بروجنی. انتشارات گلدسته. 1378.
