رطوبت نسبی براساس رابطــه ای تعییـن میشـود کـه در آن مقـدار بـخـار آب موجـود در حجمی هـوا بـا بالاتريـن مقـدار بـخـار آبـی سـنجیده می شـود کـه مـمـكـن اسـت در همـان حـجـم از هـوا در همـان شـرایط دمـا و فشـار وجـود داشـته باشـد. لحظـه ای که آب در آن متراكـم می شـود، بـا رطوبت نسبی صددرصـد مطابـق اسـت. وقتـی دمـایـا فشـار تغییر می کنـد، ایـن رابطـه نیـز تغییر می کنـد. رطوبت نسبی را با هیگرومتـر (براسـاس درجـه هیگرومتریک) انـدازه می گیرند. حفـظ سـطح ثابتـی قاعـدة لازم بـرای نگهداری پیشگیرانه اسـت. به طـور کـلـی رطوبـت نسـی مـوزه باید به طور متوسط ۵۰درصـد باشـد؛ هـر چنـد رطوبتهـای کمتـر (از ۳۰ تا ۴۰درصـد بـرای فلزهـا) از رطوبت نسبی و بالاتر (۶۰درصـد بــرای بعضـى مـواد آلـى مثـل چـوب يـا منسوجات بافتـه مناسب تر اسـت[1].
