کربن دی سولفید

Carbon Disulfide

نویسنده: آماندا کلایدزدیل

 این ماده شیمیایی فوق‌العاده خطرناک است و فقط باید توسط افرادی که با این ماده و خطرات آن کاملاً آشنایی دارند تحت شرایط کاملاً کنترل‌شده مورد استفاده قرار گیرد. استفاده و ذخیره کردن آن در آزمایشگاه‌های معمول مرمت اصلاً توصیه نمی‌شود.

اسامی مترادف

 کربن بی سولفید Carbon bisulfide

 دی تیو کربنیک انیدرید Dithiocarbonic anhydride

 کیفیت طبیعی: مایعی با خاصیت بالای انکسار نور و قابلیت اشتعال است. شکل خالص آن دارای بوی شیرین و نوع تجاری آن بوی زننده دارد.

 موارد استفاده: ضدعفونی‌کننده و حشره‌کش به شکل بخور دهی و حلال سولفور است. استفاده از این ماده طبق قانون حشره‌کش‌های مجاز مصوب ۱۹۸۶ بریتانیا ممنوع است.

 خواص: نقطه‌ی جوش 46/3 درجه سانتی‌گراد، وزن مخصوص 1/261. اندکی در آب قابل حل است اما بیشتر در حلال‌های آلی محلول است. ذخیره‌سازی طولانی و نور خورشید باعث تجزیه این ماده می‌شود.

 قابلیت اشتعال: به‌شدت قابل اشتعال و انفجار است. نقطه‌ی احتراق خودبه‌خودی ۲۲- درجه فارنهایت. حدود اشتعال در هوا ۵۰-۱ درصد؛ ممکن است در اثر اصطکاک با سطوح گرم از قبیل صفحات داغ یا حباب چراغ و یا رادیاتور، شعله‌ور شود. بخارات حاصل از آن ممکن است به فواصل زیاد سرایت کند و در برخورد به منبعی آتش‌زا مشتعل شود. ممکن است با لامپ‌های گازی قوسی زنون یا سایر منابع نورزایی ماوراءبنفش، آلومینیوم، پتاسیم، سدیم، غبار روی، کلرید، فلورین، آزیدها و اکسیدها عکس‌العمل انفجاری ایجاد کند. همچنین زنگ‌زدگی ممکن است حالت انفجاری این ماده را در هوا تسریع کند.

 مواد آتش‌نشان: آب، کربن دی‌اکسید، پودر شیمیایی خشک.

 مواد ناسازگار: اکسیدکننده های قوی، مواد فعال شیمیایی (مانند سدیم، پتاسیم، روی) آزیدها، آمین های آلی. همچنین به بخش قابلیت اشتعال مراجعه شود.

 پاشیدگی ها و دورریزی: جذب ورمی کولیت، شن و نمک قلیا شود و به آن آب اضافه گردد سپس به هوای آزاد منتقل و از فاصله‌ای دور و با دقت سوزانده شود.

 ذخیره‌سازی: از تماس مستقیم آن با نور خورشید، دستگاه‌های الکتریکی و وسایل گرمازا پرهیز شود.

 نحوه استفاده: از دستکش و عینک محافظ دوره دار استفاده شود. به‌شدت سمی است و استفاده از آن حدالمقدور پرهیز شود.

ppm۱۰: (اخیراً میزانTLV آن به‌خاطر افزایش خطر بیماری‌های قلبی به ۱ppm کاهش یافته است).

STEL: 10mg/m3                          

 آثار در معرض بودن

 این ماده در هوا ممکن است باعث آسیب و یا عملکرد غیرطبیعی جدید گردد.

 پوست: از طریق پوست در بدن جذب می‌شود و باعث از دست دادن چربی پوست، سوختگی و تاول می‌شود.

 چشم‌ها: سوختگی قرنیه، تراکم پایین‌تر آن در هوا ممکن است باعث بی‌حوصلگی، سوءهاضمه، بی‌خوابی، خستگی مفرط، سردرد و احتمالاً بیهوشی گردد. قرار گرفتن در معرض مقدار بالای آن ممکن است باعث آسیب شدید به دستگاه مرکزی اعصاب و ازجمله ضعف در بینایی، رعشه و التهاب پرده ملتحمه چشم گردد. این ماده هم‌چنان‌که گفته شد به‌شدت سمی است و ممکن است مرگ‌آور باشد.

 کمک‌های اولیه

 پوست: پوشش آلوده از بدن خارج شود و محل آلودگی کاملاً با آب شسته شود.

 چشم‌ها: مکرراً با آب شسته شود. مصدوم نیازمند مراقبت حرفه‌ای پزشکی است.

 تنفس مصدوم به هوای آزاد منتقل و در صورت لزوم از تنفس مصنوعی استفاده شود. مصدوم نیازمند مراقبت حرفه‌ای پزشکی است.

 بلع: چنانچه مصدوم بیهوش نباشد به او مقدار زیادی آب نوشانده شود. درصورتی‌که مصدوم بیهوش باشد، گرم و در حالت استراحت قرار داده و فوراً از مراقبت حرفه‌ای پزشکی استفاده شود.

 پرهیز از در معرض بودن: کلیه اشخاصی که دارای سابقه بیماری‌های دستگاه مرکزی اعصاب، کبد، کلیه‌ها، پوست و خون و بیماری‌های روده‌ای هستند و یا زنان باردار از کار با آن ماده پرهیز کند.[1]

منابع:

[1]. کلایدزدیل.آماندا.مواد شیمیایی مورد استفاده در مرمت.مترجم: مریم باباشاهی.شرکت تیلور و فرانسیس.1379.

این مطلب را اشتراک بگذارید

مداخل پیشنهادی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *