پژوهش عبارت است از كشف زمينه های از پيش تعريف شده، با هدف پيشبرد
دانش در اين زمينه ها و اقدام ممكن برای انجام آن. پژوهش در موزه، فعاليت های
فكری و كار با هدف كشف، ابداع، و پيشرفت دانش نوين در ارتباط با مجموعه های
موزه، يا فعاليت های آن را شامل ميشود.
1 .تا 2007 ،ايكوم در تعريف فرانسویِ(رسمي) موزه، پژوهش نيروی محرک
كاركرد موزه معرفي كرد؛ هدف موزه، انجام پژوهش درخصوص شواهد مادی انسان
و جامعه است و اين امر، دليل موزه برای (كسب، حفاظت و نگهداری و نمايش)
اين شواهد است. اين تعريف رسمي كه موزه را نوعي آزمايشگاه (گشوده برای عموم( نشان ميدهد، با شرايط كنوني هماهنگي ندارد، زيرا بخش بزرگي از پژوهش ها، مانند مواردی كه در يک سوم آخر قرن بيستم صورت گرفته است، به
آزمايشگاه ها و دانشگاه ها انتقال يافته است. اينک موزه ميراث بشری ملموس و غيرملموس را كسب و حفاظت و نگهداری كرده، و دربارۀ آن پژوهش ميكند، آن را انتقال داده و نمايش ميدهد.

اين تعريف، از قبلي كوتاهتر است (و به صورت recherches faitdes انجام
 جايگزين شده است)، ، در فرانسه با «etudier[ » مطالعه برای فعاليتهای كلي موزه ضروری است.

پژوهش، يكي از سه فعاليت مدل PRC( حفاظت و نگهداری- پژوهش-ارتباط) است كه آكادمي رينوارت برای تعريف كاركرد موزه که جورجس مطرح كرد؛ و برای متفكران بسيار متفاوتي مانند زبينک استرنسكای هنری روير، و بسياری ديگر از موزه شناسان اروپای مركزی و شرقي، از قبيل كالس شرينر
، عنصر اساسي نمود مي يابد. ريوير با فعاليتهايش در موزه ملي، و بيشتر با كارهايش روی محيط اوبراک هنرها و سنتهای قومي، نتيجۀ برنامۀ پژوهش علمي را به خوبي برای تمام كاركردهای موزه، به ويژه سياست های اكتساب، نشر و نمايش نشان ميدهد. 

2 .حمايت مكانيسم های بازار از نمايشگاه های موقتي، كه به ضرر نمايشگاه های
دائمي است، پژوهشهای كاربردی تر، به ويژه در زمينۀ آماده سازی نمايشگاه های موقتي را، جايگزين بخشي از پژوهش های اساسي كرده است.
پژوهش در چارچوب موزه يا در ارتباط با آن مي تواند در چهار گروه طبقه بندی شود. بر اساس اينكه آيا بخشي از فعاليتهای موزه (تكنولوژی آن) است يا دربارۀ موزه دانشي توليد ميكند؛ نوع اول پژوهش، كه قطعاً
از همه پيشرفته تر است، مستقيماً بر فعاليت سنتي موزهای داللت ميكند، مبتني برمجموعه های موزه است و لزوماً، بر رشتههای مرجع مرتبط با محتوای مجموعه ها متكي است (تاريخ هنر، تاريخ، علوم طبيعي، غيره).
ساخت سيستمهای طبقه بندی، كه برای ساخت مجموعه حياتي بوده و شكل دهندۀ كاتالوگ هاست، يكي از مهمترين اولويت های پژوهشي در موزه، به ويژه موزه های علوم طبيعي، حتي موزه های مردم نگاری، باستانشناسي و البته هنرهایزيباست.
نوع دوم پژوهش، علوم و رشته هايي را شامل ميشود كه خارج از حوزۀ موزه شناسي قرار ميگيرد (فيزيک، شيمي، علوم ارتباطي، غيره)، اين نوع پژوهش باهدف توسعۀ ابزارها برای فعاليت موزه انجام ميشود (دراينجا به عنوان تكنيکهای موزه-
ای تعريف ميشود): مواد و استانداردها برای حفاظت و مرمت؛ مطالعه يا مرمت؛بررسي های عموم؛ شيوه های مديريت؛ غيره. هدفِ نوع سوم پژوهش، كه مي تواند پژوهش موزهشناسانه ناميده شود(مثل اصول اخالقي موزهای)، ايجاد تفكر در باب مأموريت و عمليات موزه هاست به ويژه ازطريق كار ايكوفوم. رشته هايي كه در اين نوع ايفای نقش ميكند، لزوماً فلسفه و تاريخ، يا موزه شناسي طبق تعريف مدرسۀ برنو است.
درنهايت، نوع چهارمِ پژوهش كه باز هم ميتواند موزه شناسانه قلمداد شود
(تمامي تفكرات انتقادی مرتبط با موزهای)، تحليل و بررسي اين نهاد را به ويژه از طريق ابعاد ارتباطي و ميراثي آن پي ميگيرد. علوم مرتبط با توسعۀ دانش درخصوص خود موزه، علوم تاريخ، انسانشناسي، جامعه شناسي، زبان شناسي و غيره
است.[1]