محمدعلی نو قندی در آبانماه سال ۱۳۳۶ در شهر مشهد دیده به جهان گشود. در ۶ سالگی پدرش را از دست داد و برای کمک به اقتصاد خانواده دست از تحصیل شست و در کارگاه قالیبافی داییاش از ۹ سالگی بکار مشغول شد. ۶ سال در کارگاه قالیبافی سرگرم بود و در این رشته به استادی رسید. ۱۶ سال بیشتر نداشت که با دختر داییاش ازدواج کرد. پساز آن کار قالیبافی را کنار گذارد و جذب سازمان میراث فرهنگی خراسان شد تا حرفه بنایی و هنر معماری را بیاموزد. وی سالها در کنار اساتیدی همچون استاد هادی حیدری، جهانگیر ظریف و فضلالله شیخی به آموختن فنون این پیش همت گمارد تا اینکه خود در این راه به استادی رسید و شاگردانی مانند و الله حیدری، علی غلیان، رضا عباسی و عبدالکریم رحیمی را تعلیموتربیت کرد.
استاد محمدعلی نو قندی ۳۶ سال تمام به مرمت ابنیه تاریخی استان خراسان پرداخت [1].
منابع:
[1]. لباف خانیکی، رجبعلی و هادی تقی زاده. یادنامه معماران و معماری سنتی خراسان. موسسه تالیف ترجمه و نشر آثار هنری متن. 1396.
