نقاشی دو لوحی یا دو لتهای که معمولاً دولته اش به وسیله لولا بههم وصل شدهاست و مثل کتاب بسته میشود. قالبهای دو لوحی را معمولاً در ابعاد کوچک قابل حمل برای انجام مراسم نیایش درست میکردند. یکی از چیدمان های مرسوم این است که روی یک لوح پیکر صاحب قاب را در حال ستایش حضرت مریم و عیسی مسیح که روی لپ مقابل تصفیهشده نشان میدهند. پشت دو لوح را هم معمولاً تزیین میکردند بهطوریکه گاهی ظاهر سنگهای قیمتی را پیدا میکرد و گاهی هم حامل نشان خانوادگی صاحبش بود [1].
منابع: [1] کار، داوسن ویلیام وکینگ لئوناردویلیام، شیوههای نگرش به تابلوهای نقاشی، مترجم: حمید فرهمند بروجنی، اصفهان: گلدسته. 1384.