استاد علیاکبر سروش در سال ۱۳۲۷ در بخش احمدآباد شهرستان مشهد دیده به جهان گشود. وی در خانوادهای کمدرآمد زندگی میکرد و همین امر موجب شد از سن ۱۰ سالگی درس و مدرسه را رها کرده و برای امرار معاش خود و خانوادهاش به آموختن حرفهای یه سنگتراشی روی بیاورد. استاد سروش در سال ۱۳۵۴ همکاریاش را با سازمان میراث فرهنگی آغاز نمود وی فراگیری حرفه سنگتراشی را مدیون تعلیمات و راهنماییهای استاد رضا میراحمدی میداند. اما خودش تاکنون شاگردی را آموزش نداده است. استاد سروش معتقد است مرمت بناهای سنگی یکی از دشوارترین شیوههای مرمت ابنیه تاریخی محسوب میشود استاد سروش در طول ۳۸ سال فعالیت مداوم در حرفهی سنگتراشی، تعدادی از بناهای سنگی استان خراسان را مرمت و بازسازی نمودهاند که برخی از آنان را ذکر مینماییم:
-مرمت و بازسازی سنگ بنای آرامگاه خیام طی ۳۹ ماه (۱۳۶۹-۱۳۷۲) در شهرستان نیشابور
-تراشیدن سنگهای تخریبشده عمارت خورشید و تراشیدن آبنمای مربوط به آن عمارت در مدت ۲۶ ماه سال (۱۳۶۲-۱۳۸۸) بهطور ناپیوسته در شهر کلات نادری
-تراشیدن و تعمیر سنگ قبر محمد شاد لو در بش قارداش بجنورد طی ۴ ماه در سال ۱۳۷۹
-تراشیدن سنگی آبنمای قدمگاه رضوی در شهرستان نیشابور در مدت چهارماه به سال ۱۳۵۴
-تراشیدن سنگهای آزار و سر پایههای بنای مدرسه میرزا جعفر در شهر مقدس مشهد طی ۲ سال
-تراشیدن سنگهای آزار و سر پایههای بنای مدرسه دودر در شهر مقدس مشهد طی ۱۲ ماه در سال ۱۳۵۸
-تراشیدن سنگ آزار و سر پایههای بنای مدرسهی پریزاد در شهر مقدس مشهد طی ۱۲ ماه در سال ۱۳۵۹
-تعمیر سنگهای حیاط و تراشیدن سنگهای دور بنای مزار مولانا ابوبکر تایبادی در شهر تایباد به سال ۱۳۸۸
-تعمیر سنگهای قبر داخل بنای هارونیه و تراشیدن و بازسازی ستونهای آرامگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی با همکاری استاد مهربان در شهر توس طی ۱۰ سال بهطور ناپیوسته (۱۳۶۵-۱۳۷۵) . [1]
منابع:
[1]. لباف خانیکی، رجبعلی و هادی تقی زاده. یادنامه معماران و معماری سنتی خراسان. موسسه تالیف ترجمه و نشر آثار هنری متن. 1396
