تعریف: لایه بسیار نازکی از رسوبِ ذرات خارجی (برای مثال دوده) که باعث ایجاد ظاهر چرکین برروی سطح سنگ می گردند.
ارتباط با بستر: در مورد چرک شدگی ساختار بستر تغییر نمی کند اما امکان دارد درجه متفاوتی از چسبندگی با بستر داشته باشد.
اصطلاحات معادل در واژه نامه های دیگر: خاک گرفتگی، خاک نشینی، چرک نشینی.
نباید اشتباه شود با:
کبره: که یک لایه نازک محسوس است.
رسوب: که یک لایه نازک محسوس ِ بدون ساختار با ظاهری کثیف است.
ملاحظات دیگر:
با افزایش چسبندگی و همچسبی چرک شدگی می تواند به کبره تبدیل شود. چرک شدگی ممکن است ناشی از آلودگی های جوی (صنعتی، خانگی و محصول اگزوز ماشین ها) یا از ذرات انتقال یافته توسط آب جاری یا جابجایی گرما باشد [1].
منابع:
[1]. ورگس بلمین، ورونیک (سرویراستار) ،(1390). فرهنگ مصور الگوهای تخریب سنگ. نسخه فارسی– انگلیسی، مترجمان: وطنخواه، غلام رضا؛ رازانی، مهدی؛ تهران: انتشارات جهاد دانشگاهی.
