استاد حسین مؤمنی عبدلآباد در سال ۱۳۳۷ در شهرستان تربتحیدریه چشم به جهان گشود. دوران کودکی خود را در زادگاهش سپری کرد و در هجدهسالگی به استخدام «سازمان ملی حفاظت آثار باستانی» درآمد. وی نخست در کنار اساتید باتجربهای همچون استاد شمسی نژاد و مرحوم خوشدست به فراگرفتن فنون معماری و روشهای مرمت ابنیه تاریخی پرداخت و حاصل این همکاری مرمت مدرسه تاریخی دودر و مدرسه میرزا جعفر در مشهد بود. اگرچه دوران آموزش وی در کنار این اساتید کوتاه بود اما از این فرصت مغتنم، استفاده شایانی برد.
در سال ۱۳۵۷ زیر نظر مرحوم استاد جهانگیر ظریف، مشهد را به قصد مرمت قدمگاه حضرت علیابنموسیالرضا در قدمگاه رضوی در نیشابور ترک کرد. وی در خاطرات خود از این سفر به نیکی یاد نمود است. در میان استادکاران معماری سنتی رسم بر این است که هر کس وسایل و ابزار استاد را تحویل میگیرد بهعنوان شاگرد ارشد و رسمی وی شناخته میشود. استاد مؤمنی نیز به جایگاه شاگرد ارشد استاد ظریف دست یافته بود و در آخر در کنار ایشان باقیمانده بودند. استاد مؤمنی عبدلآباد در سال ۱۳۵۵ در سن هجدهسالگی ازدواج نمود و ۶ فرزند پسر حاصل این پیمان زناشویی است. یکی از فرزندان وی قریب به ۱۳ سال است که در کنار ایشان به آموختن معماری سنتی مشغول است و بناهای تاریخی متعددی را در کنار پدر مرمت نمودهاست.
استاد مؤمنی مدتی را نیز در کنار استاد حیدری به تعلیم و شاگردی گذراند و بیشاز ۳۳ سال به مرمت ابنیه تاریخی خراسان مشغول بود تا اینکه در سال ۱۳۸۸ به مقام بازنشستگی رسید. وی در این مدت مدید، بناهای بسیاری را مرمت کرد و شماری از بناهای تاریخی کشور را از گزند تخریب و ویرانی مصون داشت. مرمت و بازپیرایی مزارع جان پیشاز ۱۳ سال توسط استاد صورتگرفته است از دیگر کارهای بیشمار استاد مؤمنی عبدل آبادی میتوان به تعمیر و مرمت بابا لقمان در شهرستان سرخس به سال ۱۳56، مرمت و بازسازی مقرنسهای بدر قصه بالاسر، مدرسهی دودر و مدرسه میرزا جعفر از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۷ در کنار استاد شمسی نژاد در شهر مشهد، مرمت گنبد خشتی بههمراه استاد رضا حداد در مشهد مرمت دیوارهای خفته راسته قدمگاه حضرت علیابنموسیالرضا در نیشابور، مرمت مسجد پامنار در شهر سبزوار به مسجد جامع قائن در شهر قائن، مرمت ایوان اصلی، سردرد و سر پایههای مجموعهی آرامگاهی قطبالدین حیدر در تربت حیدریه، مرمت مسجد جامع گناباد در گناباد و غیره اشاره کرد. وی همچنین بهعنوان استاد پیمانکار با اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خراسان همکاری مینماید [1].
منابع:
[1]. لباف خانیکی، رجبعلی و هادی تقی زاده. یادنامه معماران و معماری سنتی خراسان. موسسه تالیف ترجمه و نشر آثار هنری متن. 1396.