استاد اسماعیل نیک سرشت، اردیبهشتماه سال ۱۳۳۸ در مشهد مقدس چشم به جهان گشود. وی در خانوادهای با رفاه نسبی رشد کرد و تحصیلات خود را تا اخذ مدرک دیپلم متوسطه ادامه داد. استاد نیک سرشت از همان اوان نوجوانی به حرفهی نجاری علاقهمند بود و در سال ۱۳۵۲ وقتی ۱۴ سال بیشتر نداشت، دست از تحصیل شست و به آموختن فنون و روشهای هنر نجاری پرداخت. پدر وی نیز مدتی این حرفه را دنبال کرد اما به مشاغل دیگری روی آورد. در خانواده استاد نیکسرشت، شغل نجاری بیسابقه نبود و دایی ایشان، استاد عبدالله عبداللهزاده پیر از اساتید نجار در سازمان میراث فرهنگی به شمار میرفت. شاید این دلیلی بر علاقهمندی اسماعیل جوان به هنر نجاری بود. وی در سال ۱۳56 همکاریاش را با سازمان میراث فرهنگی شکل قراردادی آغاز نمود و تحت نظر استاد بزرگ نجاری، حاج شعبان فخر آل علی به فراگیری فنون و روشهای سنتی این رشته پرداخت. در سال ۱۳۷۷ رسماً به استخدام سازمان میراث فرهنگی درآمد و در طول قریب به ۳۷ سال فعالیت بیوقفه در زمینه نجاری، شاگردان بسیاری را تألیف و تربیت کرد که از آن میان محمدکاظم حلاج، مجید قربانی و مهدی رجبزاده از خود مهارت وی توشهها برگرفتهاند. استاد نیکسرشت متأهل بچهها ۴ فرزند دختر و ۱ فرزند پسر دارد. استاد نیک سرشت همراه کار در حرفهی نجاری، به توصیه استاد خویش تحصیلاتش را ادامه داد و موفق به اخذ مدرک کارشناسی از دانشکده میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری کشور شد [1].
منابع:
[1]. لباف خانیکی، رجبعلی و هادی تقی زاده. یادنامه معماران و معماری سنتی خراسان. موسسه تالیف ترجمه و نشر آثار هنری متن. 1396.
