استاد ابراهیم یعقوبی در بهمنماه سال ۱۳۳۸ در شهرستان تربت جام دیده به جهان گشود و دوران کودکی و خردسالی خویش را در روستای اسماعیل خان از توابع جام گذراند. بهسبب یاد پدر امکان ادامه تحصیل از او سلب شد. ۳ سال بعد از فوت پدر و مادرش نیز از دنیا رفت و او را با ۲ برادر بزرگتر و ۱ خواهر تنها گذاشت. ۶ سال پساز فوت والدین در دوازدهسالگی از روستا به شهر تربتجام مهاجرت کردند و برای تأمین مخارج زندگی در کنار برادر بزرگتر به کار بنایی مشغول شدند. از سال ۱۳۵۴ نزد استاد غلامعلی سیاوشی -که یکی از استادکاران حرفه بنایی در شهر بود- به آموختن این حرفه همت گمارد. پساز ۳ سال شاگردی در کار خود ماهر و کارآزموده شد و از آنجاکه فن جوشکاری ساختمان را نیز آموخته بود، برای جوشکاری در بنای آبانبار مجموعه شیخ احمد جام برگزیده شد، او پیشنهاد مشبک های آجری در بالای انبار مجموعه را ترک کرد و آن را با مهارت اجرا نمود. نحوه کار وی مورد تأیید استاد جهانگیر ظریف قرار گرفت و همکاریاش با اداره کل میراث فرهنگی از سال ۱۳۶۵ زیر نظر استاد ظریف آغاز گشت. استاد یعقوبی در سال ۱۳۶۲ ازدواج نمود. حاصل این پیوند زناشویی ۳ فرزند پسر و ۳ فرزند دختر است. وی رفتهرفته در کار معماری سنتی بر مهارت و خبرگی شایانی دست یافت و طی ۲۷ سال فعالیت هنری، شاگردان متعددی را در زمینه معماری تعلیم داد. ابراهیم رضایی و عبدالخالق فخر احمدی اصل شاگردان برجستهی او هستند [1].
منابع:
[1]. لباف خانیکی، رجبعلی و هادی تقی زاده. یادنامه معماران و معماری سنتی خراسان. موسسه تالیف ترجمه و نشر آثار هنری متن. 1396.
