واژه ای است ایتالیایی به معنی “در جا” (یک ضرب) و منظور از آن شیوه در نقاشی رنگ روغنی است که کار نهایی در یک مرحله با رنگ گذاری مستقیم بر روی بستر ایجاد میشود. بر خلاف شیوه رنگ گذاری لایه ای با زیر طرح و لعاب، این فن به نقاش امکان میدهد که در کمترین زمان معمولاً با قلم پردازی بلیغ شگرد های ژرفنمایی را به کار بندد . الزاماً نمیتوان آن را یک فن مستقل به حساب آورد بلکه معمولا آن را در تقابل با رنگ گذاری لایه لایه به کار می بندند. این شیوه از نقاشی در سده شانزدهم ابداع شد اما تا نیمه سده نوزدهم یعنی چه امی که نقاشان میخواستند احساس لحظه را در آثارشان جلوهگر کنند رواج نیافت برابر نهاد فرانسوی این واژه یعنی au premier coup با وسواس بیشتری نقاشی های این دوره به کار میرفت اما اصطلاح نقاشی بی واسطه معمولاً برای فن رنگ گذاری فوری و بیچون و چرای نقاشان سده بیستم به کار می رود.
منابع: [1] کار، داوسن ویلیام وکینگ لئوناردویلیام، شیوههای نگرش به تابلوهای نقاشی، مترجم: حمید فرهمند بروجنی، اصفهان: گلدسته. 1384، ص11.
